هر كه يك دفعه سر اين سفره مهمان ميشود مور هم باشد اگر روزي سليمان ميشود سر به زير انداختن ذاتش توسل كردن است دردهاي اين حرم ناگفته درمان ميشود اين كريمان لطفشان هرچند آماده ست، ليك نام مادر كه وسط باشد دو چندان ميشود ما پدر را خواستيم و از پسر خيرش رسيد در رجب ها كاظمين ما خراسان ميشود ظاهراً عين ام...

صالح ترین عبد خدا موسی بن جعفر حق است هرکس هست با موسی بن جعفر ما بنده و آقای ما موسی بن جعفر محتاجها گویند یا موسی بن جعفر در پای جودش اغنیا محتاج هستند قربانیش در ماه حج حجاج هستند مستیم مست باده باب الحوائج هستیم ما دلداده باب الحوائج قربان خانواده باب الحوائج آقاست آقا زاده باب الحوائج با بچه ها...

اشعار هلال محرم – مهدی رحیمی بوی اسپند کرده مدهوشم دارم آقا سیاه می پوشم اشک ریز غروب گودالم از همین ابتدای چاووشم آه ارباب اذن گریه بده نکند کرده ای فراموشم؟ سینه با نیتت زدم،یک عمر بوی گل می پرد از آغوشم اشک هایم جوابگویت نیست پس برایت فرات می جوشم دارد آقا سپید می گردد با غم کربلا بناگوشم عهد کرد...

اشعار شب اول محرم – روضه حضرت مسلم بن عقیل(ع) سیر و سلوک من شده آواره بودن بی "چاره" بودن با وجود چاره بودن هرکس کسی دارد ولیکن من ندارم کاری به جز زانو بغل کردن ندارم من دوست دارم کوچه گرد شب شدن را شب تا سحر دلواپس زینب شدن را رفتند اما یک نفر دوروبرم بود آن یک نفر هم سایه ی پشت سرم بود گشتم ولی ا...

سرتاسر محله ی مان غرق ماتم است حرف از حسین و زینب و ماه محرم است دیدم میان کوچه جوانی پُر از شعور حَیّ عَلَی الْعَزا به لبش بود، غرق شور می گفت: نذر خون خدا جان مادرم دم از حسین می زنم و اشک می خرم با روی خوش رساند به مجلس غریبه ای با هم زدند سر در هیئت کتیبه ای دیدم کسی عجیب پی کار دلبر است بی تاب ...

اشعار شهادت حضرت امام جواد(ع) – حسن لطفی آه ای اسیرِ روضهیِ سربسته کیستی مردِ غریبِ حُجرهیِ دربسته کیستی این حُجره هم به ناتوانی تو گریه میکند پیری بر این جوانیِ تو گریه میکند در خانهی امام چرا دست میزنند با نالهات مدام چرا دست میزنند ای یاکریم بال و پَرَت را زمین مزن آه ای جوانِ خانه سرت را زمین مز...

در آسمان مدینه ستاره باران بود ستاره بود و همه کوچه ها چراغان بود خدا دو نور خودش را رسانده بود بهم عجیب نیست اگر شهر نور افشان بود ملائکه همگی آمدند روی زمین از ازدحام ملک شهر راه بندان بود فرشته ها هم از آن سفره شام میخوردند ولیمه علی و فاطمه فراوان بود شبی که صاحب مجلس خود پیمبر بود چه مجلسی! که ...

23 ذی القعده به نقلی شهادت حضرت امام رضا(ع) قامت سرو در آن کوچه بهم ریخته بود زهر انگار ز سر تا به قدم ریخته بود هر قدم، زیر لبش نالهٔ یا زهرا داشت دردها بود که بر زانوی خَم ریخته بود گفته بود از غمِ خود پیشِ اباصلت کمی وای اگر دیدی عبا روی سرم ریخته بود... با سر و صورت و زانو وسط حجره فتاد همهٔ عرش...

شکوه دارم از خودم بر بخت خود پا میu200eزنم سالu200eها روضه میu200eآیم و باز درجا میu200eزنم گریهu200eات را با گناهانم درآوردم، ولی میu200eنشینم نالهu200eی الغوث آقا میu200eزنم گرچه میu200eگویم که دنیای منی یابن الحسن در عوض قید شما را پای دنیا میu200eزنم از دورویی خستهu200eام از دست دارم میu200eروم ...

اشعار ولادت حضرت امام رضا(ع) – علی اکبر لطفیان قبل از قدم برداشتن در راه هجرانش بايد رفاقت کرد با خار بيابانش هجران کشيدن به اميد وصل ميارزد گر اولش تلخ ست، شيرين است پايانش هر کس که عاشق نيست پس اصلا چرا زنده ست يا چه جوابى ميدهد فردا به وجدانش خاکستر پروانه اى را ديدم و گفتم هر کس که عاش

خواب دیدم که تو حرم داری.. من ضریح تو را بغل دارم خواب دیدم محرم آمده و بین صحنت به کف کتل دارم خواب دیدم چه خواب خوبی بود خواب یک نه چهار گنبد را خواب دیدم که میزدند درست مثل نقاره های مشهد را خواب دیدم که بوسه میزد بر سنگ فرش حریم تو پدرم با اشاره به سمت من میگفت یا حسن ! نو کرت همین پسرم..

نام تو را انگار با چشم تر آورده این روضه خوان که باز حرف مادر آورده قبر تو را گم کرد ؛ خیلی سخت پیدا کرد وقتی که خاک از خاک قدری سر در آورده شرمنده ی چشم کبوتر چاهی ات میشد این دست خالی آمد اما او پر آورده بُغضی که در اشک کبوتر چاهی ات مانده یک عمر انگاری دمارش را در آورده درد دلت را باز ه

من از هجر مدینه سالها "بی تاب" و "غمدیده" م چنان مشتاق هستم که شبی خواب حرم دیدم عجب خواب دل انگیزی عجب رویای شیرینی بقیع باصفا را نیز با چشم خودم دیدم به جای شرطه ها که اکثرا دست بزن دارند مبادی ورودی خادمان محترم دیدم به کام ساجدین اما به نام مسجد السجاد به نام باقرالعلم النبی دارالقلم دید

دنیا مثال حمزه علمدار دیده ؛ نه! پیغمبر شبیه تو غمخوار دیده ؛ نه! کوه احد ز خویش قوی تر ندیده بود مانند تو امیر قلندر ندیده بود وقتی که تو مدافع آزادگی شدی روح شُکوه مردی و مردانگی شدی تو راستی برای پیمبر سپر شدی روزی که این به شیعه جگر بی جگر شدی مصلح شدن نصیب کسی می شود که او سرتا به پا

اشعار شهادت حضرت امام جعفر صادق(ع) – محمد جواد شیرازی بر هم نزن نماز مرا، بی هوا نزن حالا که می زنی، جلوی آشنا نزن سجاده و عبای مرا می کِشی، بکش اما لگد به تربت کرب و بلا نزن آتش زدی به زندگی ام بس کن و برو دیگر نمک به زخم دل من، بیا نزن در خانه بس نبود غرورم شکسته شد؟ حداقل مقابل همسایه ه

از روی خاکای جاده نبرید سمت قصر جام و باده نبرید خودتون سوار مرکبا شدید امام و پای پیاده نبرید پُش سرش تموم دنیا میگه وای طناب آوردن و مولا میگه وای زیر لب خودش میگه وای مادرم وسط شعله ها زهرا میگه وای بذارید عمامه شو سرش کنه بذارید عبا به پیکرش کنه از توو شعله یه کم آهسته برید بذارید که یاد

تشنهی زمزمهام کاش به زمزم برسم میوهی کالم و ای کاش که من هم برسم فاطمه چشم به راه هست سیاهی بزنم ای اجل صبر نما تا به مُحَرم برسم پس از آن جانِ مرا هم ببری حرفی نیست نه ، فقط باش که یکبار حرم هم برسم دست من نیست گریبان بدرم یا ندرم هر زمان که به سرِ سورهی مریم برسم* آه ای راهِ نجف کربب

اشعار شهادت حضرت امام جعفر صادق(ع) بنام نون و قلم دست من قلم دادی دم تو گرم که براین شکسته دم دادی زیاد از سر من بود هرچه کم دادی هر آنچه بود!به تو تاکه رو زدم دادی به یمن منبر تو شیعه ام مسلمانم اگر رییس تویی جزو زیر دستانم کبوترم!شده ام باز هم هوایی تو رسیده ام بخدا من ز آشنایی تو حسینی ام

اشعار ولادت حضرت فاطمه معصومه(س) – محمد جواد شیرازی بده مژده بر دشت خشک گلوها پر از باده ی کوثری شد سبوها بدون توسل، رسیدن محال است مُصَلِّی که شد از دل بی وضوها؟ چه گوییم از وجه ی این کریمه مخواهید مدحش ز بی آبروها که در شأن او گفته باب الحوائج: فداها ابوها... فداها ابوها... اگر بر دل خ

با اشک شوق جاری از چشم تر سلطان دارد خبرها میرسد از محضر سلطان در جمع خوبانش دوباره دعوتم کرده با مهربانی چشم ذره پرور سلطان آباء و اجدادش تمامی سرورم هستند آباء و اجدادم تمامی نوکر سلطان از سائلان آبرو داری که محتاج اند امشب دوباره پر شده دور و بر سلطان قطعا از اینجا دست خالی برنمیگردم ب